1 Mart 2026 Pazar
Gün Batarken Söylenemeyenler
Gün Batarken Söylenemeyenler: Güneş batıyordu. Bir yerlerde güneş yeni doğuyor olmalıydı. Aniden, bir bıçak gibi içime giren o şarkı… Çok iyi bildiğin bir dildeydi üstelik. İçime kıvrılıp rahat bir kedi gibi mırıldanarak yerleşmeye çalışıyordu. “Direnme, ben hâlâ buradayım,” der gibiydi. Yıllar öncesine, gitmeden hemen öncesine; başka bir yere, başka bir dünyaya ulaşmadan az önce yaşanmış bir geceye götürüyordu
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Özlemin Hafıza Kaydı
Özlemin Hafıza Kaydı : Özledim, hem de çok özledim. Ben vazgeçsem hafıza denilen dipsiz bucaksız kara delik, aldıklarını hep istiyor.
-
Dalgaların yalnız bıraktığı sen değil senin yalnız bıraktığın dalgalar da değil hüzün kıyının en olmadık zamanlarda denize kavuşabilecek o...
-
Böyle bir günde iki dakika sonra ne olacağını bilmeden bilmeden nasıl her şeyin bir anda değişeceğini iki dakika sonra bir büyük çentik ata...
-
Geceyi nasıl bilirdiniz? Sorulur ya gittikten hemen sonra hep iyi desinler diye. Öyle bir soru sorulsun cevabı ağız içinde yuvarlanıp yarı ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder