17 Ocak 2026 Cumartesi
Gece Geçmeyen Düşüncelerle Sabahı Beklemek
Gece Geçmeyen Düşüncelerle Sabahı Beklemek: Uyuyordu. Ya da uyuduğunu sanıyordu. Gece, sessiz sedasız gelip dünyasını kaplamıştı. Göz kapaklarına ağırlıklar doldurmuştu. Düşüncelerinin trafiğini ise çözülmez bir hale sokmuştu. Hani hep bildiğimiz, kornalı, itiş kakışlı bir kalabalık gibi. “Sabaha kadar düzelir, sen uyu” telkininde bulunur gibiydi gece. Sanki başucunda bekleyen, uyusa da gitsem diyen bir karaltıydı. Sıradan olduğu her halinden belli gecelerden
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Özlemin Hafıza Kaydı
Özlemin Hafıza Kaydı : Özledim, hem de çok özledim. Ben vazgeçsem hafıza denilen dipsiz bucaksız kara delik, aldıklarını hep istiyor.
-
Dalgaların yalnız bıraktığı sen değil senin yalnız bıraktığın dalgalar da değil hüzün kıyının en olmadık zamanlarda denize kavuşabilecek o...
-
Böyle bir günde iki dakika sonra ne olacağını bilmeden bilmeden nasıl her şeyin bir anda değişeceğini iki dakika sonra bir büyük çentik ata...
-
Geceyi nasıl bilirdiniz? Sorulur ya gittikten hemen sonra hep iyi desinler diye. Öyle bir soru sorulsun cevabı ağız içinde yuvarlanıp yarı ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder